ميخوام به يه موضوع تکراري اشاره کنم که خيلي مسکوت مونده.چرا؟ دقيقاٌ نميدونم . و اما اين موضوع تکراري چيه؟صدا و سيما.
ميخوام از دو وجه به موضوع رسانه ي عمومي بپردازم.
اپيزود اول:شبکه هاي مجاز داخلي
همون شبکه هايي که در عيد و عزا ، خوشحالي و غم ،اونقدر برنامه هاي پر بار و سرگرم کننده اي دارن که آدمو مجبور ميکنن شبونه به ويدئو کلوپ ها پاتک بزنه. اين برنامه ها چند دسته هستن:
1-- مسابقات تلفني که عموماً براي افرادي با آي کيوي منفي طرح شدن.
2-- فيلمهاي سينمايي ( هاليوود ،باليوود ،اينوري ،اونوري) که همه در يه جا به تفاهم ميرسن و اون اينه که همه ي اين فيلما درجه ي سيزده به بالا دارن.
3-- سريالهايي که تشکيل شدن از يه تم عاشقانه ي تکراري ، چند تا جوون که تنها معيار انتخابشون زيبايي بوده وبعدهم بستن مقدار زيادي آب به سريال براي افزايش تعداد شبهايي که مردم سر کار گذاشته ميشن.
4-- تبليغات.همراه هميشگي شبکه هاي تلويزيوني.
5-- سخنرانيهاي تکراري که فقط حول يک محور ميچرخه: .....(اين نقطه چينا براي حفظ سرمه که هنوز لازمش دارم.)
6-- اخبار. البته فقط يه سري از اخبار. که از ساعت 6 صبح تا 12 شب بين شبکه ها دست به دست ميشه.گوينده بعد از اينکه اخبار رو ميخونه سريعاً بايد اونا رو به استوديوي بعدي برسونه تا نيم ساعت بعد همون اخبار از طريق يه شبکه ی دیگه تکرار بشه.
7—البته در این میون نباید برنامه های پر بار آشپزی ، خیاطی و ... رو ندیده گرفت که( به علت درخواست های مکرر بینندگان) روزی پنج مرتبه تکرار میشن.
8—در صورت لزوم استفاده از سریالهای آرشیو شده که اغلب بالای سی سال قدمت دارن.
9—برنامه های روتین که به جای خنده یه لبخند تلخ روی لب آدم میشونن.( البته اونایی که تم انتقادی دارن. بقیه که ول معطل ان.)
10—موسیقی .که البته حرام است.
حالا میخوام به یه موضوع ساده اشاره کنم: دختر ایرانی در تلویزیون مجاز ایران.دختری با ظاهر و باطنی تعریف شده. با حجابی که عموماً به چادر منحصر میشه.و البته مقدار زیادی آرایش( که چون چادر بر سر دارند اشکالی ندارد.)
حالا این دختر خانم مهربان ، محجوب و فداکار بزرگترین معضل زندگیش اینه که نمیدونه از بین هزار تا خواستگار کدومو انتخاب کنه.خب این موضوع باعث میشه کارگردان بتونه حدود سیزده ، چهارده قسمت سریال رو کش بده.
و اما چیزی که همیشه منو به تعجب وامیداره اینه که شخصیت اول زن در داستان توی کوچه ، خیابون ،پارک یا هر جای دیگه ای وقتی خواستگارشو ، (یا یکی از خواستگاراشو ) میبینه به مدت یک ساعت می ایسته و با طرف به صحبت میپردازه.البته فکر بد نکنید چون این کار از نظر صدا و سیما هیچ اشکالی نداره. تازه این جای خوب قضیه ست. وقتی توی سریال ، تم علاوه بر عاشقانه بودن ، پلیسی هم هست که دیگه هیچی.دختر خانم به همراهی خواستگارش رد آدم بدا رو میگیره.
چیزی که همیشه نادیده گرفته میشه اینه که دختر ایرانی با هر پوششی ، چه چادر چه مانتو ، وقار و شخصیت درونی داره.به قول مریم :حجاب درونی داره.عرف به دختر ایرانی اجازه نمیده که وقت و بی وقت ،توی کوچه و خیابون بخواد با این و اون به صحبت وایسه.این برای ما ناهنجار محسوب میشه.من نمیدونم این چه قانونیه که چادر رو حجاب و مانتو رو بی حجابی میدونه.و به یه فرد چادری اجازه ی هر رفتاری داده میشه.رفتارهایی که به نظر همه ی مردم متناقض با عرف هستن.
اپیزود دوم:شبکه های مجاز ماهواره ای
شما هم تا حالا حتماً گذرتون به شبکه های مهاجر ، ایران موزیک و ... افتاده. نمایندگان ما که قصد معرفی ما رو به دیگران دارن.این قاصدان فانتزی انگار که از یه کره ی دیگه اومدن.اولاً که دیدنشون برای ما حرام و برای دیگران حلاله.
من نمیدونم این چه چهره ایه که از ما ،به خصوص ما دخترای ایرانی دارن نشون میدن؟دختری با لباسی بدن نما که در اصطلاح بهش مانتو گفته میشه.مانتویی که از یه لباس معمولی هم کوتاهتره. با یه شال که فقط یک چهارم موها رو میپوشونه.شالی که شده پرچم دار حجاب اسلامی.و آرایشی که از دختر ایرانی یه عروسک ویترینی ساخته.و رفتاری که .... .
خب حرف من اینه که:
1-- اگه موسیقی حرامه ، پس این چیه؟اگه حلاله، چرا توی شبکه های داخلی همچین چیزی نداریم؟
2-- این پوشش چیه و اون پوشش چه معنایی داره؟ کدوم درسته؟آیا واقعاً بچه های ما این شکلی هستن؟ کدوم یکی از این رفتارها و پوششها نماینده ی مناسبی برای معرفی ما به دنیاست؟
چرا داریم تصویری از خودمون به دیگران نشون میدیم که شباهتی به خودمون نداره؟
حقیقت اینه که هیچکدوم از این الگوها نمیتونه معرف مناسبی برای دختر ایرانی ،زن ایرانی و مرد ایرانی باشه.
حرف آخر:
به نظر من در مورد عملکرد صداو سیما و شبکه های ماهوارهای ،ما داریم از هر دو سوی پشت بام سقوط میکنیم.پرشی دو سویه به قهقرا.
الهه
نوشته شده توسط الهه درويشي در يکشنبه 24/10/1385 و ساعت 1:0 صبح | نظرات ديگران()
